Lelijkheid en schoonheid lokken

  • Tobias Artmann / Fine Art / Enschede

“Een hele slechte graffiti-tag op straat is in mijn perceptie net zo esthetisch als een meesterlijk portret van Rembrandt. Met die tegengestelde beeldtaal wil ik werken, om de lelijkheid uit de schoonheid te lokken en andersom.

 

Vaak schilder ik portretten, met een humoristische lading. Stereotypes van de mensen waar ik mee te maken heb. Ik wil hun verschijning openbreken om zo hun status in twijfel te trekken. Ook wil ik tekst en typografie toevoegen en soms is alleen een naam genoeg, zoals bij ‘Goya 1’.

Schilderen is voor mij een fysieke handeling. Door het uitvoeren van intuïtieve en spontane bewegingen, ontstaat er een beeld. Dit voelt heel puur. Vaak luister ik muziek tijdens het schilderen en zo komt er ritme in mijn werk. Dat wordt weer onderbroken als ik wil kijken wat er op het canvas is ontstaan. Er zit dus een strijd tussen die vrije bewegingen en mijn eigen oordeel of die fijne beweging wel een goed resultaat heeft opgeleverd. Juist die strijd maakt dat schilderen voor mij fascinerend blijft.”