Kijken en bekeken worden

  • Annabel Kranendonk / Docent Beeldende Kunst en Vormgeving / Zwolle

Het werk dat ik maak, is een persoonlijk onderzoek waarbij mijn opvoeding de drijfveer was. Ik stel de vragen die ik nooit heb kunnen stellen – de schaamte rondom de seksuele lust en seksuele uiting – en ga op zoek naar de onbewuste patronen die onze kijk op de vrouw beïnvloeden. Patronen die we in ons verleden hebben geleerd en verwachtingen worden.

 

Vrouwen bekijken hoe ze bekeken worden, elke blik herbergt een oordeel. Meer dan een man vormt een vrouw haar beeld van zichzelf via de blik van anderen. Zijn kijken en bekeken worden hetzelfde? Ik zoek naar mijn eigen grenzen die samengaan met schaamte. De weerstand die ik constant voel in het verbeelden van deze grenzen geven mij steun en kracht en helpen mij die schaamte los te laten. De populaire cultuur versterkt de stereotypen van het vrouwelijke waardoor een ‘norm’ ontstaat. Deze ‘norm’ leg ik tegen de realiteit aan en haal hierbij de toeschouwer dicht naar mij toe.

 

Het werk lijkt in eerste instantie onschuldig, maar als je dichterbij komt en goed kijkt, confronteer ik je met de persoonlijke vragen waarmee ik het ongemakkelijke in het thema blootleg. De onbevangenheid in mijn werk maakt mij kwetsbaar maar zorgt er ook voor dat de toeschouwer zich kan identificeren met de het werk. Ik zou willen dat iedere vrouw vrijelijk en zonder vooroordelen de vrouwelijke aspecten van zichzelf kan verkennen.